محمد این فیلم رو توی یه مسابقه‌ای که توسط انستیتو ملی معلولیت امریکا برگزار می‌شه شرکت داده که تا این لحظه  مقام دوم رو داره. برنده‌ی این مسابقه از طریق رای‌گیری مخاطبین‌اش انتخاب می‌شه. اگر عضو فیس‌بوک هستین می‌تونین توی این لینک ویدئو رو ببینید و با لایک‌دادن، بهش رای بدید، البته قبل‌اش باید تو صفحه‌ی اصلی برید و این‌جا رو لایک بزنید. اگر فیلم محمد اول بشه، کنزی روبی برنده‌ی ۱۰۰۰ دلار و یه سفر به واشنگتن می‌شه که قطعاً کمک خوبی‌ه برای این هنرمند معلول. کمک کردن به کنزی یه راه دیگه هم داره برای کسایی که عضو فیس‌بوک نیستن و اون هم اینه که توی صفحه‌ی این ویدئو تو یوتیوب برید و اون‌جا ویدئو رو لایک بزنید. بقیه‌ی فیلم‌های فینالیست رو هم توی این صفحه می‌تونید ببینید.

** روزنامه‌ی امریکایی دنور‌پست به مناسبت خروج ارتش امریکا از خاک عراق عکس‌هایی از حضور نیروهای خارجی توی این کشور رو  توی سایت‌اش منتشر کرده که تماشای این ۱۳۶ عکس خالی از لطف نیست. بچه‌های سایت عکس‌آنلاین هم زحمت ترجمه‌ی فارسی یادداشت این‌عکس ها رو کشیدند.

A British paratrooper, left, talks with an Iraqi girl while holding his position near the main street in Basra as coalition forces took control of much of Iraq’s second city. – Hyoung Chang/The Denver Post

*** عکسی از مرتضی نیکوبذل، عکاس خبرگزاری رویترز توی ایران به عنوان یکی از عکس‌های هفته‌ی msnbc انتخاب شده.

اما داستان اصلی تازه از جایی شروع می­شه که ماه گذشته یه ایمیلی از طرف همون مجله­ای که نیل سابق توش کار می­کرده میاد و اجازه­ی استفاده­ی اون عکس معروف رو برای یکی از مقاله­هاشون می­گیره ولی نیل جواب می­ده که حاضر نیست عکس رو مفت و مجانی بده و مجله باید برای انتشار عکس  دست تو جیب­شون کنن ولی دیگه خبری نمی­شه تا این که فرداش نیل می­بینه که تو مجله اون عکس بدون پرداخت پولی به عکاس چاپ شده و یه نامه­ی اعتراضی برای مجله می­نویسه. شیش روز بعد عکس­ها از رو سایت مجله برمی­دارن و مبلغ ۷۵ دلار برای عکاس می­فرستن. ولی نیل برت راضی نمی­شه و دوباره شیرین­کاری­ش گل می­کنه و این بار یه فاکتور ۵۰۰ دلاری رو برای استفاده­ی عکس روی کیک می­زنه و می­فرسته مجله.

** این خبری که توی سایت شرکت نورنگار منتشر شده رو نمی­فهمم. فارغ از این که اسم اتفاقایی که پارسال افتاد فتنه و نفاق بوده یا کودتا و این­که سبز بوده یا رنگ دیگه، نمایشگاهی با عنوان “نفاق سبز” چه ربطی می­تونه به اخبار حوزه­ی عکاسی ایران داشته باشه؟ نمایشگاهی که ربط چندانی هم به عکس نداره. البته که شرکت ظاهراً خصوصی­ه و جناب فروغی و شرکا می­تونن هر خبری دل­شون می­خواد منتشر کنن ولی یه مقدار عجیب بود برام دیدن این خبر. (پی نوشت : این خبر از روی سایت نورنگار برداشته شد)

*** شماره­ی جدید نشریه­ی اینترنتی PhotographyBB منتشر شده . اگه دوس دارین این نشریه ی کانادایی رو بخونین و عکس­هاشو تماشا کنین اول باید توی این صفحه یه ثبت­نام ساده انجام بدید و بعد لینک دانلود آخرین شماره­ی مجله برای شما ایمیل می­شه. از این صفحه هم برای دانلود شماره­های قبلی استفاده کنید.

]]> http://hanifshoaei.com/?feed=rss2&p=571 2 http://hanifshoaei.com/?p=563 http://hanifshoaei.com/?p=563#comments Sat, 04 Sep 2010 05:07:06 +0000 حنیف شعاعی http://hanifshoaei.com/?p=563 * اسامی منتخبین فستیوال عکاسی آسیایی چوبی‌ملا (Chobimela) که هر سال تو بنگلادش برگزار می‌شه اعلام شد و از ایران هم اسم علی‌اکبر شیرژیان توی لیست کسانی‌ه که کارهاشون برای نمایشگاه انتخاب شده. تبریک به علی‌اکبر شیرژیان. موضوع امسال این فستیوال رویا بوده و دیوید برنت از امریکا هم توی این فستیوال شرکت کرده و مجموعه‌ی  “۴۴ روز” که مربوط به چهل و چهار روزی می‌شه که از قبل از رفتن محمد‌رضا پهلوی تا بعد از اومدن روح‌الله خمینی توی ایران عکاسی کرده رو به نمایش گذاشته که پیش‌نهاد می‌کنم اگه عکساشو ندیدین حتماً ببینین.

Ayatollah Khomeini is served tea in his room at the Refah School by Sadegh Khalkhali, who later became known as “the hanging judge.” Outside the window, in the playground of the school, thousands of supporters, many of whom had waited hours to gain admission, walk past the window of the small classroom, hoping to catch a glimpse of Khomeini himself. Tehran, Feb. 5, 1979

** کمپانی کانون اعلام کرده که موفق شده بزرگ‌ترین سنسور دنیا رو با وضوح  ۱۲۰ مگا پیکسل تولید کنه . این سنسور قابلیت این رو داره که ویدئوهایی با کیفیت فول اچ‌دی ضبط کنه و همین‌طور عکس‌هایی با سرعت .۵ فریم در ثانیه بگیره. کانون هنوز اعلام نکره که می‌خواد از این سنسور توی چه دوربینی استفاده کنه.

*** اگه به عکاسی از کنسرت‌های موسیقی علاقه دارید و دوست دارید راه‌هایی رو یاد بگیرید که توی کنسرت‌ها عکس‌های بهتری بگیرید این مقاله رو بخونید. توی  این مقاله یاد می‌گیریم که با وجود عکاس‌های دیگه‌، نور کم، مزاحمت بادی‌گاردها، و بدون استفاده از فلاش چه‌جوری توی کنسرت‌ها عکس‌های خوبی بگیریم.

** چند وقت پیش بهنام صدیقی نمایشگاهی برگزار کرده بود با عنوان “اکباتان، غربِ تهران”. خیلی دوست داشتم برم وعکس‌ها رو از نزدیک ببینم ولی متاسفانه تو اون دوره به دلیل تنبلی مفرط نتونستم برم تا این‌که امروز خیلی اتفاقی وب‌سایت‌ش رو دیدم. این مجموعه رو به همراه چند تا مجموعه‌ی دیگه توی وب‌سایت‌ش گذاشته که می‌تونید ببینیدشون.

*** کمپانی ادوبی آخرین نسخه‌ی نرم‌افزار لایت‌روم و پلاگین مخصوص ویرایش‌گر فایل‌های خام( Camera Raw ) رو منتشر کرده که قابل دانلود هم هستند. توی این نسخه‌ی جدید یه سری از اشکالات و باگ‌های نسخه‌ی قبلی رفع شده و علاوه بر اون امکان انتشار مستقیم عکس‌ها بعد از ویرایش توی فیس‌بوک اضافه شده. ضمن این‌که با آخرین دوربین‌های روز بازار نظیر Canon 60D هم سازگار شده.

**** کم‌تر کسی پیدا می‌شه که با وبلاگستان فارسی آشنا باشه و علی‌رضا و فرانک مجیدی، نویسندگان وبلاگ یک‌پزشک رو نشناسه. این وبلاگ تو یکی از آخرین پست‌های خودش سایتی رو معرفی کرده که عکاس‌ها توی اون در مورد نحوه‌ی نورپردازی عکس‌هاشون توضیح می‌دن. این وب‌سایت می‌تونه برای عکاس‌هایی که با  انواع فلاش‌ها و نورهای مصنوعی توی داخل یا خارج از استودیو کار می‌کنن مفید باشه.

* امروز سوم سپتامبره و چند روزی از ۳۱ آگوست گذشته. امسال پنجمین سالی‌ه که وبلاگ‌نویسای سرتاسر دنیا این روز رو به عنوان روز جهانی وبلاگ می‌شناسن و اعمال مخصوص این روز رو که توی سایت روز جهانی وبلاگ در موردش توضیح داده شده به جا میارن.

دلیل نام‌گذاری این روز هم جالب‌ه؛ ماه آگوست هشتمین ماه میلادی‌ه و وقتی سی‌و‌یک آگوست رو این‌جوری می‌نویسیم ۳۱۰۸ توی زبان انگلیسی شبیه کلمه‌ی Blog می‌شه، مث این لوگویی که این بالا گذاشتم،به همین ساده‌گی. پس می‌ریم که داشته باشیم انجام اعمال این روز رو. با این‌که چند روزی دیر شده اما امیدوارم اعمال من هم مورد پذیرش قرار بگیره.

بازی این‌جوری‌ه که باید ۵ تا وبلاگ رو که به نظرم جالبن روانتخاب کنم و به بقیه معرفی کنم. توضیح بدم که ممکنه این وبلاگ‌هایی که معرفی می‌کنم اون‌قدری شناخته شده باشن که نیازی به معرفی من نداشته باشند ولی خب این بخشی از این بازی‌ه و از این دوستان هم دعوت می‌کنم این بازی رو به همین منوال ادامه بدن.

۱ – حکایاتی از عکاسی :  دکتر نعما محمدیان روشن توی این وبلاگ ما رو با تجربه‌های خودشون در زمینه‌ی ویرایش و نگهداری آرشیو عکس‌ها و هم‌چنین ترجمه‌هایی مفید آشنا می‌کنن.

۲- داریوش کیانی : توی این وبلاگ می‌تونید از تجربیات یکی از استادان عکاسی صنعتی و تبلیغاتی ایران به صورت کاملاً رایگان استفاده کنید. رساله‌هایی که با عنوان عکاسی سفارشی منتشر شده و هنوز هم ادامه داره، حاوی نکته‌های خوبی‌ه که هر کسی اون رو در اختیارتون قرار نمی‌ده.

۳- مرزهای نو : علی‌اکبر قزوینی از اون دسته آدم‌‌هایی‌ه که زیاد می‌دونه اما سرش به لاک خودشه. برادر جان بیش‌تر بنویس.

۴- خارخاسک هفت‌دنده : ماجراهای شیرین، ملموس و دوست‌داشتنی بیزقولک، بیزبیز وآقای خانه.

۵- خلوت گزیده : هانیه و ریحانه خواهرانی که جفا می‌کنند وقتی دیر به دیر می‌نویسند.

** این پست رو به بهانه‌ی این نوشتم که وبلاگ یک‌پزشک این وبلاگ رو به عنوان یکی از وبلاگ‌های این روز معرفی کرده بود.

** استیو مک‌کوری، عکاس نشنال جئوگرافی که همه‌ی علاقه‌مندان به عکس و عکاسی تو دنیا با عکس‌های افغانستان‌اش مخصوصاً اون عکس معروف از دختر افغان یعنی “شربت گله” می‌شناسندش، این رو‌زا تو وبلاگ‌اش عکس‌هایی رو منتشر می‌کنه که یه سری از اونا تا حالا جایی منتشر و دیده نشدن. پست‌های وبلاگ استیو بیش‌تر سری‌عکس‌هایی‌ه با یه موضوع ثابت  که تو کشورای مختلف دنیا عکاسی شده. نکته‌ی جالب ماجرا هم این‌جاست که کار به جایی رسیده که دیگه عکاسِ بزرگی مث استیو مک‌کوری هم از دزدیده شدن عکس‌هاش بدون اجازه از خودش توسط وب‌سایت‌‌ها و مجله‌ها و شرکت‌های تجاری شاکی شده. دنبال کردن وبلاگ‌اش برای هر عکاسی واجب شرعی‌‌‌ه. چند تا از عکس‌هاشو که دوس‌شون داشتم رو این‌جا می‌ذارم شما هم ببینید:

Afghan fighter in destroyed western suburb of Kabul, Afghanistan, 1995

A mujahidin fighter parades a looter to jail, Kabul, Afghanistan, 1992

Mandalay, Burma, 2010

*** شماره‌ی شهریور‌ماه ماه‌نامه‌ی الکترونیکی عکاسی “دیده” با مجموعه عکسی از “ساناز مزینانی” با عنوان” ایرانِ بازدید شده” ،منتشر شده که تو این آدرس می‌تونید ببینید و بخونیدش. ضمن این‌که بقیه‌ی مجموعه‌های این عکاس رو می‌تونید توی وب سایتش به این آدرس ببینید.

**** دوست ندارم این‌جا خیلی حرف غیر مربوطی به عکاسی بزنم ولی باور کنید زور داره وقتی یه سری از این بر و بچه‌های ارتش سایبری نشستن اون پشت هی مردم‌آزاری می‌کنن این شیر اینترنتو کم و زیاد می‌کنن نمی‌ذارن ما بشینیم دو تا دونه عکس واسه این‌جا آپلود کنیم و چار تا وب‌سایت رو بالا پایین کنیم و ایمیل‌مون رو چک کنیم. زشته به خدا بیش‌تر از اینم حرف نامربوط نمی‌زنم. دروغ چرا، می‌ترسم چار روز دیگه به جای وبلاگم صفحه‌ی پیوند‌ها بالا بیاد.

“مرا به‌ کجا خواهند برد در زندان اوین ؟ نمی دانم مرا به‌کجا خواهند برد . انتظار پذیرایی ندارم . انتظار رفتار و برخورد خوب ندارم . ممکن است مرا بزنند . بدجوری .ممکن است مرا به ناسزا و فحش های ناموسی بگیرند . بدجوری .وممکن است حتی مرا بقول بازجویم محارب تشخیص دهند و به دم تیغ بسپرند . هرچه را که پیش آیدبه آغوش می کشم . برای آینده ی مردمان سرزمینم . بدرود  .با احترام وادب و امتنان : محمد نوری زاد   ۸۹/۵/۲۹ ساعتی مانده به افطار”

چند خط بالا آخرین نوشته‌ی نوری‌زاد در وبلاگ شخصی‌اش است. بازگشت دوباره‌ی محمد نوری‌زاد با پای خودش به اوین ظاهراً مربوط به آخرین نامه‌ای‌ست که او خطاب به رهبر جمهوری اسلامی نوشته و بر روی وب‌سایت شخصی‌اش آن را منتشر کرده. نامه‌ای که در ابتدای آن آمده :

سلام و درود به محضر رهبر گرامی ما حضرت آیت‌الله خامنه‌ای

مرگ، بی‌گمان سر خواهد رسید، و ما را و شما را به کام خود فرو خواهد کشید. جنازه‌ی ما را که ناشناس و بی‌کس و کاریم، با شتاب، به آغوش سرد گور می‌سپرند، و جنازه‌ی شما را که معروف عالمید، مردمان بی‌شمار، بر سر دست می‌برند و اشک‌ریزان و بر سر زنان، جلوی چشم صدها دوربین و صدها خبرنگار و صدها میهمان خارجی، در آرامگاه ابدی‌تان می‌نهند. مزار ما، گذرگاه باد و باران و محل تابش آفتاب داغ می‌شود، و مزار شما، با گنبد و بارگاهی مجلل، با تالارها و شبستان‌ها و رواق‌ها و صحن‌ها و هتل‌ها و دانشگاه‌ها و حوزه‌های علمیه، و با فروشگاه‌ها و کتابخانه‌ها و بوستان‌هایی پر از گل و گیاه، آذین خواهد یافت…(ادامه‌ی نامه)

اما محمد‌رضا جلایی‌پور که رتبه‌ی اول کنکور سراسری سال ۱۳۸۱ در رشته علوم انسانی و طلای المپیاد ادبیات در سال ۱۳۸۰ جزو کارنامه‌ی تحصیلی او محسوب می‌شود چند ماه پیش از انتخابات سال گذشته ،موقتاً به کشورش بازگشت تا نقشی در سرنوشت ایران داشته باشد. غافل از اینکه تنها چند روز بعد از انتخابات وقتی قصد بازگشت به انگلیس و ادامه‌ی تحصیل‌اش دردوره‌ی دکترای جامعه شناسی دانشگاه آکسفورد بریتانیا را داشت در فرودگاه امام‌خمینی توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. پس از گذشت ۹۹ روز از بازداشت‌اش بدون پذیرفتن اتهامات‌اش از زندان آزاد شد و برای بار دوم روز ۳۰‌ام مهرماه در مراسم دعای کمیلی که برای آزادی زندانیان سیاسی برگزار شده بود بازداشت شد. بازداشتی که ۲۴ ساعت طول کشید.

بازداشت سوم اما در عصر ۲۴ خرداد ماه ۸۹ اتفاق افتاد و ماموران امنیتی با این بهانه که قصد دارند پاسپورت محمدرضا را به او بازگردانند او را از خانه بیرون کشیدند و بازداشت‌اش کردند. بازداشت سوم ۶۴ روز به طول انجامید تا چهارشنبه شب بالاخره محمدرضا آزاد شد.

ناگفته نماند که در تمام این مدت ، یعنی روزی که جلایی‌پور در فرودگاه امام بازداشت شد، فاطمه شمس در منزل‌شان در آکسفورد به انتظار همسرش نشسته.

]]> http://hanifshoaei.com/?feed=rss2&p=498 3 http://hanifshoaei.com/?p=491 http://hanifshoaei.com/?p=491#comments Sat, 07 Aug 2010 21:15:37 +0000 حنیف شعاعی http://hanifshoaei.com/?p=491 روزِ خوبِ من با خبر آزادیِ بابک بردبار و برگشتن‌اش به خونه‌ش تکمیل شد و آخرِ شب هم فرصتی دست داد که از نزدیک به خودش و پدرش تبریک بگم.

دوست خوبم بابک بردبار این روزها وضعیت خوبی نداره. بابک که روز عاشورا یعنی ششم دی‌ماه پارسال موقع عکاسی بازداشت شده بود اواسط اردی‌بهشت‌ماه با یک وثیقه‌ی ۱۰۰ میلیونی به یک مرخصی ۱۵ روزه اومد و بعد از ۱۵ روز دوباره به اوین برگشت. خبرهایی که این روزها از اوین بیرون میاد خبرهای خوبی نیست. بابک بردبار به همراه علی ملیحی (فعال دانشجویی و عضو ادوار تحکیم وحدت)، بهمن احمدی امویی (روزنامه‌نگار)، حسین نورانی‌نژاد (روزنامه‌نگار و عضو جبهه مشارکت)، عبدالله مومنی (فعال دانشجویی و سخنگوی ادوار تحکیم)، علی پرویز (فعال دانشجویی)، حمیدرضا محمدی (فعال سیاسی)، جعفراقدامی (فعال مدنی)، ، ضیا نبوی (دانشجوی محروم از تحصیل)، ابراهیم (نادر) بابایی (فعال مدنی و از جانبازان جنگ ایران و عراق)، کوهیار گودرزی (فعال حقوق بشر و وب‌نگار)، مجید دری (فعال دانشجویی)، مجید توکلی (فعال دانشجویی)، کیوان صمیمی (روزنامه‌نگار)، غلامحسین عرشی، محمد حسین سهرابی‌راد ؛چند روزی هست که  اعتصاب غذا کردند و خواسته‌هاشون رو برای پایان دادن به اعتصاب‌شون مطرح کردند :

• رعایت کامل حقوق زندانیان که در آیین‌نامه سازمان زندان‌ها مندرج است، از جمله توهین نکردن و خفیف نشمردن زندانی‌ها و رعایت حق استفاده از نشریه و کتاب.
• برخورد قانونی مسئولان قضایی با زندان‌بانانی که به حقوق زندانی‌ها تجاوز کرده‌اند و جبران حقوق زندانی‌های فرستاده شده به انفرادی و خسارات وارده به آنها و بازگرداندن فوری همه آنها به بند عمومی.
• آزادی سریع و بدون قید شرط بابک بردبار، عکاس خبری دربند. چرا که آزادی او در روز نیمه شعبان علی‌رغم صدور حکم آزادی، به خاطر مسایل اخیر و انتقال او به سلول انفرادی به تعویق افتاده است.
• افزایش فضای سرانه، زمان تلفن، امکانات بهداشتی و درمانی زندانیان. در حال حاضر فضای سرانه برای زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ کمتر از یک متر برای هر زندانی است. تلفن و امکانات بهداشتی و درمانی نیز در این بند ناچیز است. تا پیش از این زندانیان این بند فقط روزانه می‌توانستند یک یا دو دقیقه از تلفن استفاده کنند که همین امکان ناچیز نیز در حال حاضز ملغی شده است. همچنین این بند زندان اوین فاقد هرگونه امکانات بهداشتی و رفاهی است تا جایی که تنها کتابخانه این بند نیز مدتی پیش تعطیل شد.
• اجرای فوری و کامل قوانین و موارد مصوب مرتبط با زندانیان به مثابه حق آنها و نه امتیازی که در مواقع خاص سلب شود. یکی از مصادیق این بند، قطع شدن تلفن‌های بند ۳۵۰ است که با اینکه از حقوق قانونی زندانیان محسوب می‌شود به هر بهانه‌ای قطع می‌شود.